การเรียนรู้ทักษะชีวิตเป็นสิ่งสำคัญในการเตรียมความพร้อมให้กับเด็กและผู้ใหญ่เพื่อให้อยู่ร่วมกับความเสี่ยงและความท้าทายในยุคปัจจุบันได้ รวมถึงยังทำให้เกิดปฏิสัมพันธ์กันในเชิงบวกและอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างเป็นสุข การเรียนรู้ทักษะชีวิตเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เกิดคุณภาพการศึกษา กล่าวคือ เป็นการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการในการพัฒนาความสามารถที่จำเป็น มีเนื้อหาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน และมีใช้เทคนิคและกระบวนการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาทักษะและการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม
คำว่า “ทักษะชีวิต” ใช้กันแพร่หลายในสาขาวิชาสุขภาพ การศึกษาและนโยบายสังคม แต่ยังไม่มีคำนิยามที่ครบถ้วนและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง แนวคิดขององค์การอนามัยโลก หรือ WHO ให้ความหมายของทักษะชีวิตว่า “อาจหมายถึงความสามารถสำหรับพฤติกรรมการปรับตัว และพฤติกรรมเชิงบวกที่ช่วยให้แต่ละคนสามารถจัดการกับความต้องการและความท้าทายในชีวิตประจำวันอย่างมีประสิทธิภาพ”
ที่มา : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน องค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย และมูลนิธิไร้ท์ ทู เพลย์
About the Author
